เมนูปลาอาหารสุขภาพปลาไร้ก้างปลาน้ำจืดไทยปลาน้ำจืดมีอะไรบ้างชนิดปลาน้ำจืดไทยชื่อปลาน้ำจืดไทยปลาน้ำจืดพื้นบ้านปลาแม่น้ำไทยปลาไทยหากินยากปลาคังปลากดคังปลาบึกปลาช่อนปลาดุกปลานิลปลาทับทิมปลาเนื้ออ่อนปลารากกล้วยปลาไทยไร้ก้างเมนูปลาน้ำจืดอาหารไทยพื้นบ้านแม่กันยาอร่อยเวอร์

มารู้จักปลาน้ำจืดไทย

แอดมินแม่กันยา 10 พฤศจิกายน 2569 10

รู้ยัง? ปลาไทยแต่ละชนิดไม่ได้อร่อยเหมือนกัน

บางคนชอบปลาคัง เพราะติดใจเนื้อเด้งและหนังหนึบ

บางคนชอบปลาช่อน เพราะคิดถึงต้มยำหรือแกงส้มฝีมือแม่

บางคนชอบปลาบึก เพราะคุ้นเคยกับเนื้อสัมผัสและรสชาติของอาหารพื้นบ้าน

บางคนเฝ้ารอไข่ปลาช่อนในช่วงฤดูกาล เพราะรู้ว่าของอร่อยบางอย่างไม่ได้มีให้กินตลอดทั้งปี

และบางคนอาจจำชื่อปลาไม่ได้แล้ว แต่ยังจำรสชาติของอาหารจานหนึ่งในวัยเด็กได้อย่างชัดเจน

สำหรับคนไทยจำนวนไม่น้อย ปลาน้ำจืดจึงไม่ใช่เพียงอาหารที่อยู่ในตลาด

แต่เป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิต ความทรงจำ และอาหารที่เคยกินร่วมกับคนในครอบครัว

เมื่อเราเริ่มรู้จักปลาแต่ละชนิด เราจะพบว่าความอร่อยไม่ได้เริ่มจากเครื่องปรุงเพียงอย่างเดียว แต่เริ่มจากการเลือกปลาให้เหมาะกับเมนูที่เราอยากกิน


1. ปลาน้ำจืดไทยคืออะไร?

ปลาน้ำจืด คือปลาที่ดำรงชีวิตในแหล่งน้ำจืดเป็นหลัก เช่น แม่น้ำ ลำคลอง หนอง บึง ทะเลสาบ และแหล่งน้ำจืดอื่น ๆ

ประเทศไทยมีระบบแม่น้ำและพื้นที่ชุ่มน้ำหลายแห่ง เช่น ลุ่มน้ำเจ้าพระยา ลุ่มน้ำโขง ลุ่มน้ำมูล และลุ่มน้ำชี ซึ่งเป็นแหล่งอาศัยของปลาน้ำจืดหลากหลายชนิด

ปลาน้ำจืดที่คนไทยรู้จักมีทั้งปลาที่พบตามธรรมชาติ ปลาที่เพาะเลี้ยงเพื่อเป็นอาหาร และปลาที่มีความผูกพันกับอาหารพื้นบ้านของแต่ละท้องถิ่น

อย่างไรก็ตาม มีคำสำคัญสามคำที่ควรทำความเข้าใจให้แตกต่างกัน

ปลาน้ำจืดพื้นเมืองไทย

หมายถึงปลาที่มีถิ่นกระจายพันธุ์ตามธรรมชาติอยู่ในประเทศไทย เช่น ปลาช่อน ปลาบึก และปลาคังบางชนิดที่พบในลุ่มน้ำของไทย

ปลาน้ำจืดที่เพาะเลี้ยงในประเทศไทย

หมายถึงปลาที่ผลิตจากการเพาะเลี้ยงในประเทศ ซึ่งอาจเป็นปลาพื้นเมืองหรือปลาที่มีถิ่นกำเนิดจากต่างประเทศก็ได้

ตัวอย่างที่ชัดเจนคือปลานิล ซึ่งมีถิ่นกำเนิดจากทวีปแอฟริกา แต่ได้รับการเพาะเลี้ยงและกลายเป็นอาหารที่คนไทยคุ้นเคยอย่างแพร่หลาย

ปลาพื้นบ้านไทย

เป็นคำที่ใช้กล่าวถึงปลาในบริบทของวิถีชีวิตและวัฒนธรรมอาหารท้องถิ่น ไม่ใช่ชื่อกลุ่มปลาทางวิทยาศาสตร์โดยตรง

ปลาที่ชุมชนหนึ่งนิยมกิน อาจแตกต่างจากปลาที่เป็นอาหารประจำถิ่นของอีกชุมชนหนึ่ง

ดังนั้น เมื่อเราพูดถึงปลาน้ำจืดไทยในมุมของอาหาร จึงไม่ได้หมายถึงเพียงปลาที่มีถิ่นกำเนิดในประเทศไทยเท่านั้น แต่ยังรวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างปลา แหล่งน้ำ การเพาะเลี้ยง และวัฒนธรรมการกินของคนไทยด้วย

2. ทำไมประเทศไทยจึงมีอาหารจากปลาน้ำจืดหลากหลาย?

หากย้อนมองวิถีชีวิตของคนไทยในอดีต จะพบว่าแม่น้ำและแหล่งน้ำมีความสำคัญต่อการตั้งถิ่นฐาน การเกษตร การเดินทาง และการหาอาหาร

ปลาเป็นหนึ่งในแหล่งอาหารที่ผู้คนสามารถหาได้จากธรรมชาติ

แต่ปลาไม่ได้มีชนิดเดียว และไม่ได้มีให้หาได้เท่ากันทุกพื้นที่หรือทุกฤดูกาล

บางชนิดพบในแม่น้ำสายใหญ่

บางชนิดอาศัยอยู่ตามหนอง บึง และคลอง

บางชนิดเกี่ยวข้องกับฤดูน้ำหลาก

บางชนิดได้รับการเพาะเลี้ยงจนสามารถจัดหาเป็นอาหารได้สม่ำเสมอขึ้น

ความแตกต่างเหล่านี้มีส่วนทำให้เกิดวิธีการปรุงอาหารที่หลากหลาย

ทั้งต้มยำ แกงส้ม แกงป่า ผัดฉ่า ทอด นึ่ง ย่าง และการถนอมอาหารในรูปแบบต่าง ๆ

เมื่อวัตถุดิบแตกต่างกัน วิธีทำอาหารจึงต้องปรับให้เหมาะสม

ปลาเนื้อแน่นอาจเหมาะกับการหั่นชิ้นลงแกง

ปลาเนื้อละเอียดบางชนิดเหมาะกับการทอด

ปลาที่มีหนังหนึบอาจให้รสสัมผัสโดดเด่นเมื่อนำมาลวกจิ้ม

ภูมิปัญญาอาหารไทยส่วนหนึ่งจึงเกิดจากการรู้จักธรรมชาติของวัตถุดิบ แล้วเลือกวิธีปรุงให้เหมาะกับสิ่งที่มีอยู่

3. มารู้จักปลาไทยแต่ละชนิด ผ่านเสน่ห์ของเนื้อสัมผัส

ปลาแต่ละชนิดไม่ได้แตกต่างกันเพียงรูปร่างหรือชื่อเรียก

แต่ยังแตกต่างกันที่ความแน่นของเนื้อ ความละเอียดของเส้นใย ลักษณะหนัง ปริมาณไขมัน และโครงสร้างก้าง

สิ่งเหล่านี้มีผลต่อความรู้สึกเมื่อรับประทาน

ปลาช่อน — ปลาไทยที่หนึ่งตัวมีความอร่อยหลายแบบ

ปลาช่อนเป็นปลาน้ำจืดที่คนไทยรู้จักกันมายาวนาน และสามารถนำมาประกอบอาหารได้หลายเมนู

เสน่ห์ของปลาช่อนไม่ได้อยู่เพียงเนื้อปลาเท่านั้น

แต่ยังอยู่ที่ความแตกต่างของแต่ละส่วน

เนื้อปลาช่อน เหมาะกับต้มยำ แกงส้ม แกงป่า และทอดกระเทียม

เนื้อท้องปลาช่อน มีไขมันธรรมชาติแทรกอยู่บางส่วน และมีเยื่อบริเวณท้องที่ให้รสสัมผัสต่างจากเนื้อส่วนอื่น เมื่อนำไปปรุงอย่างเหมาะสมจะได้เนื้อที่นุ่มฉ่ำ

พุงปลาช่อน เป็นส่วนของเครื่องใน มีทั้งลักษณะเนื้อสัมผัสและรสชาติที่แตกต่างจากเนื้อปลา เหมาะกับผู้ที่ชื่นชอบอาหารพื้นบ้านเฉพาะส่วน

ไข่ปลาช่อน เป็นวัตถุดิบตามฤดูกาลที่นำมาทำเมนูได้หลายชนิด เช่น ต้มยำ แกงส้ม แกงป่า และห่อหมก

ส่วนพุงไส้ติดไข่ปลาช่อนเป็นอีกลักษณะหนึ่งของวัตถุดิบที่รวมเครื่องในกับไข่ปลา ไม่ใช่เนื้อท้องปลาช่อน

การแยกส่วนเหล่านี้ให้ถูกต้องสำคัญ เพราะแต่ละส่วนมีวิธีเตรียมและวิธีปรุงที่ไม่เหมือนกัน

ปลาช่อนจึงเป็นตัวอย่างที่ดีว่า ปลาเพียงชนิดเดียวก็สามารถสร้างประสบการณ์ความอร่อยได้หลายรูปแบบ

ปลาคัง — เสน่ห์ของเนื้อเด้งและหนังหนึบ

ปลาคังเป็นชื่อที่คนไทยใช้เรียกปลากดคัง ซึ่งเป็นปลากลุ่มปลาหนังที่รู้จักกันในอาหารไทย

เอกลักษณ์ที่คนรักปลาคังชื่นชอบคือเนื้อที่มีความเด้งและหนังที่ให้สัมผัสหนึบ

เมื่อนำไปทำต้มยำ ความอร่อยจึงไม่ได้อยู่เฉพาะน้ำแกงที่มีรสเปรี้ยวเผ็ด

แต่ยังอยู่ที่การได้เคี้ยวเนื้อปลาและหนังปลาที่มีรสสัมผัสต่างกัน

ปลาคังยังเหมาะกับลวกจิ้ม ผัดฉ่า และแกงป่า

แต่ไม่ว่าจะนำไปทำเมนูใด การควบคุมเวลาและระดับความร้อนก็มีความสำคัญ เพราะการปรุงนานเกินไปอาจทำให้เนื้อสัมผัสเปลี่ยนไปจากที่ต้องการ

สำหรับคนชอบปลาคัง ความอร่อยจึงเป็นเรื่องของเนื้อสัมผัสพอ ๆ กับรสชาติ

ปลาบึก — ปลาใหญ่แห่งลุ่มน้ำโขง

ปลาบึกเป็นปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ที่มีถิ่นอาศัยตามธรรมชาติในลุ่มน้ำโขง และเป็นปลาที่มีความสำคัญในด้านความหลากหลายทางชีวภาพ

ปลาบึกตามธรรมชาติมีสถานภาพใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง จึงต้องให้ความสำคัญกับการอนุรักษ์และข้อกำหนดที่เกี่ยวข้อง

สำหรับการนำมาประกอบอาหาร ควรเลือกผลิตภัณฑ์ที่มีแหล่งเพาะเลี้ยงและการจัดหาที่ถูกต้องตามกฎหมาย

ปลาบึกที่นำมาใช้เป็นอาหารมีลักษณะเนื้อเฉพาะตัว โดยเนื้อสัมผัสอาจแตกต่างกันตามส่วนของปลา ขนาด และการเตรียม

เมนูที่คนไทยรู้จัก ได้แก่ ผัดฉ่า แกงป่า และต้มยำ

ความน่าสนใจของปลาบึกจึงมีทั้งเรื่องราวของลุ่มน้ำโขง ลักษณะเนื้อ และความสำคัญของการใช้ทรัพยากรอย่างรับผิดชอบ

ปลาเนื้ออ่อน — ความละเอียดอ่อนที่คนรักปลาจดจำ

ปลาเนื้ออ่อนเป็นชื่อเรียกปลาบางชนิดในกลุ่มปลาหนัง โดยชื่อสามัญนี้อาจหมายถึงปลาต่างชนิดกันตามพื้นที่

จึงควรตรวจสอบชนิดปลาให้ชัดเจนเมื่อต้องการข้อมูลทางวิทยาศาสตร์หรือข้อมูลแหล่งที่มา

เสน่ห์ของปลาเนื้ออ่อนอยู่ที่เนื้อสัมผัสที่ค่อนข้างละเอียดและนุ่ม

เมนูที่พบได้ในอาหารไทย เช่น ปลาเนื้ออ่อนทอดกระเทียม และปลาเนื้ออ่อนทอดกรอบ

สำหรับบางคน ปลาเนื้ออ่อนไม่ได้เป็นเพียงอาหารจานโปรด

แต่เป็นรสชาติที่เชื่อมโยงกับร้านอาหารเก่าแก่ ตลาดท้องถิ่น หรือมื้ออาหารในความทรงจำ

ปลารากกล้วย — ปลาเล็กที่มีเรื่องราวของฤดูกาล

ปลารากกล้วยเป็นชื่อเรียกปลาขนาดเล็กบางชนิด ซึ่งการใช้ชื่ออาจแตกต่างกันตามท้องถิ่น

ปลากลุ่มนี้เป็นที่รู้จักในเมนูทอด โดยเฉพาะการทอดให้ได้ความกรอบตามลักษณะและขนาดของปลา

สำหรับผู้ที่ชื่นชอบปลารากกล้วย ความอร่อยอาจอยู่ที่ความเรียบง่าย

ปลาเล็ก ๆ ทอดใหม่ กินกับข้าวร้อน ๆ หรือน้ำจิ้มที่ชอบ

อย่างไรก็ตาม ปริมาณปลาที่เข้าสู่ตลาดอาจเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล แหล่งจับ และสภาพธรรมชาติ

จึงไม่ใช่ปลาที่ทุกแหล่งจำหน่ายจะมีสินค้าอย่างสม่ำเสมอตลอดทั้งปี

ปลาดุก — ปลาไทยที่คุ้นเคยกับครัวหลายบ้าน

ปลาดุกเป็นปลาที่อยู่ในอาหารไทยหลากหลายเมนู

ทั้งปลาดุกย่าง ผัดเผ็ดปลาดุก แกงป่า และเมนูทอด

ปลาดุกมีหลายชนิดและหลายสายพันธุ์ที่จำหน่ายในประเทศไทย จึงอาจมีลักษณะเนื้อและไขมันแตกต่างกัน

สำหรับคนที่คุ้นเคยกับปลาดุกย่าง การนำเนื้อปลาดุกที่ผ่านการตัดแต่งมาปรุงด้วยวิธีอื่นก็เป็นโอกาสในการสร้างเมนูใหม่

เสน่ห์ของปลาดุกจึงไม่ได้จำกัดอยู่ที่อาหารแบบเดิม แต่ยังอยู่ที่ความหลากหลายของวิธีนำไปปรุง

ปลานิล — ปลาที่กลายเป็นส่วนหนึ่งของอาหารประจำวัน

ปลานิลมีถิ่นกำเนิดจากทวีปแอฟริกา ไม่ใช่ปลาพื้นเมืองดั้งเดิมของประเทศไทย

แต่ได้รับการเพาะเลี้ยงอย่างแพร่หลายและกลายเป็นหนึ่งในปลาน้ำจืดที่คนไทยคุ้นเคย

ปลานิลสามารถนำมาทำอาหารได้หลายแบบ ทั้งทอด นึ่ง ต้ม และลวกจิ้ม

ลักษณะเนื้อของปลานิลทำให้สามารถจับคู่กับเครื่องปรุงและน้ำจิ้มได้หลากหลาย

ปลานิลจึงเป็นตัวอย่างของปลาที่แม้ไม่ได้มีถิ่นกำเนิดในไทย แต่มีบทบาทสำคัญในระบบอาหารและการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำของประเทศไทย


4. ปลาแต่ละส่วนมีความอร่อยไม่เหมือนกัน

เมื่อพูดถึงการเลือกปลา หลายคนมักเริ่มจากคำถามว่า

“จะซื้อปลาอะไรดี?”

แต่สำหรับคนที่ชอบทำอาหาร ยังมีอีกคำถามหนึ่งที่สำคัญไม่แพ้กัน

“เราควรใช้ส่วนไหนของปลา?”

เนื้อส่วนลำตัวอาจมีความแน่นต่างจากเนื้อส่วนท้อง

หนังปลาให้รสสัมผัสแตกต่างจากเนื้อปลา

ส่วนเครื่องในและไข่ปลาก็มีลักษณะเฉพาะของตัวเอง

ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือปลาช่อน

เนื้อปลาช่อนเหมาะกับเมนูทั่วไปหลายชนิด

เนื้อท้องปลาช่อนให้ความนุ่มฉ่ำจากไขมันธรรมชาติและโครงสร้างเนื้อบริเวณท้อง

พุงปลาช่อนเป็นเครื่องในที่ต้องผ่านการทำความสะอาดและเตรียมอย่างถูกวิธี

ส่วนไข่ปลาช่อนมีลักษณะเฉพาะที่แตกต่างจากเนื้อปลาอย่างชัดเจน

การรู้จักส่วนของปลาจึงช่วยให้เราเลือกวัตถุดิบได้ตรงกับความชอบมากขึ้น

และยังช่วยให้เข้าใจว่าเหตุใดปลาแต่ละส่วนจึงไม่ควรนำไปปรุงด้วยวิธีเดียวกันทั้งหมด

5. อยากกินเมนูอะไร ควรเลือกปลาแบบไหน?

นี่อาจเป็นคำถามที่สำคัญที่สุดสำหรับคนที่อยากทำอาหารจากปลาไทย

เพราะความอร่อยไม่ได้ขึ้นอยู่กับชนิดปลาเพียงอย่างเดียว

แต่ยังขึ้นอยู่กับการเลือกส่วนปลา ขนาดชิ้น และวิธีปรุงให้เหมาะสม

อยากกินต้มยำปลา

หากชอบเนื้อเด้งและหนังหนึบ ปลาคังเป็นตัวเลือกที่น่าสนใจ

หากชอบเนื้อปลาช่อน ก็สามารถเลือกเนื้อปลาช่อนหรือเนื้อท้องตามเนื้อสัมผัสที่ต้องการได้

อยากกินแกงส้มปลา

ปลาช่อนเป็นหนึ่งในปลาที่นิยมใช้ทำแกงส้ม

เนื้อท้องปลาช่อนเหมาะสำหรับผู้ที่ชอบเนื้อนุ่มฉ่ำ ส่วนเนื้อปลาช่อนส่วนอื่นก็ให้รสสัมผัสที่แตกต่างกัน

อยากกินผัดฉ่าปลา

ปลาคังและปลาบึกเป็นตัวเลือกที่เหมาะกับเมนูผัดฉ่ารสจัด

ควรเลือกขนาดชิ้นให้เหมาะกับการผัด และระวังไม่ให้เนื้อปลาสุกเกินความต้องการ

อยากกินปลาลวกจิ้ม

ปลาคังเป็นตัวเลือกสำหรับคนที่ชอบเนื้อเด้ง หนังหนึบ

ปลานิลแล่เนื้อก็สามารถนำมาลวกจิ้มได้เช่นกัน

สิ่งสำคัญคือความสดของวัตถุดิบ การควบคุมความร้อน และการปรุงให้สุกอย่างทั่วถึง

อยากกินปลาทอด

ปลาดุก ปลาช่อน และปลาเนื้ออ่อนสามารถนำมาทอดได้ แต่ควรเลือกวิธีเตรียมและระยะเวลาทอดให้เหมาะกับชนิดและขนาดของปลา

สำหรับปลาขนาดเล็กบางชนิด เช่น ปลารากกล้วย การทอดก็เป็นวิธีที่ช่วยสร้างรสสัมผัสกรอบอันเป็นเอกลักษณ์

เมื่อเราเริ่มต้นจากเมนูที่อยากกิน การเลือกปลาก็จะมีเหตุผลมากขึ้น ไม่ใช่เลือกเพียงเพราะเห็นชื่อปลาในรายการสินค้า


6. ปลาน้ำจืดไทยทุกชนิดมีขายตลอดปีหรือไม่?

คำตอบคือ ไม่จำเป็นเสมอไป

ความพร้อมของปลาน้ำจืดขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย เช่น ชนิดปลา ระบบการเพาะเลี้ยง ฤดูกาล แหล่งจัดหา และสภาพแวดล้อม

ปลาที่มีการเพาะเลี้ยงอย่างแพร่หลายอาจมีสินค้าเข้าสู่ตลาดได้ต่อเนื่องกว่าปลาบางชนิดที่พึ่งพาการจับจากธรรมชาติ

ขณะที่ผลิตภัณฑ์เฉพาะส่วน เช่น ไข่ปลาช่อน ก็มีความสัมพันธ์กับช่วงการสืบพันธุ์และความพร้อมของวัตถุดิบ

สำหรับคนรักอาหารพื้นบ้าน ฤดูกาลจึงมีความหมายมากกว่าเรื่องจำนวนสินค้า

เพราะบางเมนูมีเสน่ห์ตรงการรอคอย

เมื่อถึงช่วงที่วัตถุดิบกลับมาอีกครั้ง อาหารจานเดิมก็อาจกลายเป็นสิ่งที่หลายคนตั้งตารอ

อย่างไรก็ตาม การเลือกซื้อปลาตามฤดูกาลควรคำนึงถึงแหล่งที่มาและกฎหมายที่เกี่ยวข้องด้วย โดยเฉพาะปลาที่มีข้อจำกัดด้านการจับหรือสถานภาพการอนุรักษ์

7. จากปลาทั้งตัว สู่การทำอาหารในครัวยุคใหม่

ในอดีต หลายครอบครัวคุ้นเคยกับการซื้อปลาทั้งตัวแล้วนำกลับมาขอดเกล็ด ควักเครื่องใน แล่ หรือหั่นชิ้นเอง

แต่ชีวิตของคนยุคใหม่มีข้อจำกัดแตกต่างกัน

บางคนมีเวลาทำอาหารน้อย

บางคนอยู่คอนโด

บางคนไม่สะดวกจัดการปลาทั้งตัว

บางคนอยากทำอาหารให้เด็กหรือผู้สูงวัย แต่กังวลเรื่องก้างปลา

การตัดแต่งและเลาะก้างตั้งแต่ต้นทางจึงช่วยลดขั้นตอนก่อนปรุงอาหารได้

อย่างไรก็ตาม ปลาแล่ไร้ก้างยังอาจมีก้างขนาดเล็กหลงเหลืออยู่ ผู้บริโภคควรตรวจสอบก่อนปรุงและรับประทาน โดยเฉพาะเมื่อเตรียมอาหารให้เด็กหรือผู้สูงวัย

นอกจากการตัดแต่งแล้ว การเก็บรักษาและการขนส่งก็มีความสำคัญ

ผลิตภัณฑ์ปลาแช่แข็งควรได้รับการดูแลอุณหภูมิอย่างเหมาะสม และผู้บริโภคควรปฏิบัติตามคำแนะนำการเก็บรักษาและการปรุงให้สุก

สิ่งเหล่านี้ไม่ได้เปลี่ยนรสชาติของอาหารไทยที่เราคุ้นเคย

แต่ช่วยให้ขั้นตอนการเตรียมวัตถุดิบสอดคล้องกับวิถีชีวิตของคนในปัจจุบันมากขึ้น

ความสะดวกไม่จำเป็นต้องทำให้เสน่ห์ของอาหารพื้นบ้านหายไป หากเรายังเข้าใจวัตถุดิบและให้ความสำคัญกับวิธีปรุง


8. ทำไมแม่กันยาอร่อยเวอร์จึงอยากให้คนไทยรู้จักปลาไทยมากขึ้น?

แม่กันยาอร่อยเวอร์เริ่มต้นจากคนที่ชอบกินปลา แต่เคยประสบปัญหาก้างปลาติดคอจนต้องเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาล

เหตุการณ์นั้นนำไปสู่การทดลองแล่และเลาะก้างปลา เพื่อให้คนในครอบครัวสามารถทำอาหารจากปลาได้สะดวกขึ้น

เมื่อเริ่มเรียนรู้เรื่องปลาอย่างจริงจัง เราพบว่าความรู้เกี่ยวกับปลาไม่ได้มีเพียงเรื่องก้าง

แต่ยังมีเรื่องชนิดปลา ส่วนของปลา เนื้อสัมผัส ฤดูกาล และความเหมาะสมกับเมนูอาหาร

ความรู้เหล่านี้ทำให้เราเข้าใจว่า การช่วยให้คนกินปลาได้ง่ายขึ้นไม่ได้หมายถึงการเตรียมปลาให้สะดวกเพียงอย่างเดียว

แต่ยังหมายถึงการช่วยให้คนรู้จักเลือกปลาให้เหมาะกับอาหารที่อยากทำด้วย

เราอยากให้คนที่ชอบปลาคังเข้าใจว่าอะไรทำให้เนื้อเด้งและหนังหนึบ

อยากให้คนที่ชอบปลาช่อนรู้จักความแตกต่างระหว่างเนื้อปลา เนื้อท้อง พุงปลา และไข่ปลา

อยากให้คนที่คิดถึงปลาเนื้ออ่อนหรือปลารากกล้วยได้เรียนรู้เรื่องราวของปลาเหล่านั้น

และอยากให้คนที่ไม่เคยทำอาหารจากปลาไทยมาก่อน รู้สึกว่าการเริ่มต้นไม่ใช่เรื่องยากเกินไป

เราไม่ได้อยากให้ทุกคนกินปลาเหมือนกัน แต่เราอยากให้ทุกคนมีความรู้เพียงพอที่จะเลือกปลาในแบบที่ตัวเองชอบ

9. ปลาไทยไม่ได้มีเพียงรสชาติ แต่ยังมีเรื่องราวให้ค้นพบ

อาหารหนึ่งจานอาจดูเป็นเรื่องธรรมดา

แต่เบื้องหลังต้มยำปลาหนึ่งหม้อ อาจมีเรื่องราวของแม่น้ำ ฟาร์มปลา คนเตรียมวัตถุดิบ คนทำอาหาร และคนที่นั่งรอกินอยู่ที่บ้าน

เบื้องหลังแกงส้มปลาช่อน อาจมีสูตรอาหารที่ส่งต่อกันมาจากแม่ถึงลูก

เบื้องหลังปลาเนื้ออ่อนทอด อาจมีความทรงจำของร้านอาหารที่เคยไปกินกับครอบครัว

และเบื้องหลังไข่ปลาช่อนตามฤดูกาล อาจมีความรู้สึกของการรอคอยอาหารที่ไม่ได้มีให้กินทุกวัน

เมื่อเราเริ่มรู้จักปลาไทยมากขึ้น เราจึงไม่ได้เรียนรู้เพียงว่าปลาชนิดไหนมีเนื้ออย่างไร

แต่ยังได้รู้จักความสัมพันธ์ระหว่างธรรมชาติ อาหาร และชีวิตของผู้คน

ปลาแต่ละชนิดมีเสน่ห์ ปลาแต่ละส่วนมีความอร่อย และทุกเมนูมีวิธีดึงความอร่อยนั้นออกมา

สำหรับแม่กันยาอร่อยเวอร์ เราเชื่อว่าความรู้เหล่านี้ควรได้รับการแบ่งปัน

เพราะยิ่งเราเข้าใจวัตถุดิบมากเท่าไร เราก็ยิ่งมีโอกาสสร้างมื้ออาหารที่ถูกใจตัวเองมากขึ้นเท่านั้น

และบางครั้ง ความสุขจากอาหารหนึ่งมื้อก็ไม่ได้อยู่เพียงตอนที่ได้กิน

แต่อยู่ระหว่างทางที่เรากำลังเลือกปลา เตรียมเครื่องปรุง ลงมือทำ และรอให้คนที่เรารักมานั่งกินข้าวด้วยกัน

ความสุขง่าย ๆ ที่เราสร้างเอง ผ่านมื้ออาหารที่เราทำด้วยความรัก

💚 เมื่อคิดถึงปลาน้ำจืดไทย คิดถึงแม่กันยาอร่อยเวอร์


เกี่ยวกับผู้จัดทำบทความ

บริษัท แม่กันยาอร่อยเวอร์ จำกัด

ผู้พัฒนา จัดเตรียม และจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ปลาน้ำจืดไทยพรีเมียม ปลาแล่ไร้ก้าง และปลาพื้นบ้านไทยที่มีเอกลักษณ์เฉพาะถิ่น

เว็บไซต์: www.maekanyaver.com

โทรศัพท์: 088-924-3760

อีเมลหลักบริษัท: maekanyaver@gmail.com

LINE ลูกค้าทั่วไป: @maekanyaver

LINE สำหรับร้านอาหาร: @maekanyago

Facebook: แม่กันยาอร่อยเวอร์

TikTok: @maekanyaver

YouTube: @maekanyaver99master

พร้อมลองปลาไร้ก้างจากฟาร์มแม่กันยาแล้วหรือยัง?